มนุษย์ไม่มีชนชาติเลยซะจะดีกว่า?

เมื่อประมาณกลางๆเดือนได้ไปฟังสัมนาเรื่องแนวความคิดแบบลัทธิชาตินิยมที่มหาลัยศิลปากร เพิ่งรุ้เอาเดี๋ยวนี้เองว่าในสังคมสมัยก่อนการที่เราจะประกาศเรียกตัวเองว่าเป็นคนไทยได้อย่างเต็มภาคภูมินั้นต้องมีองค์ประกอบสำคัญอยุ่สองอย่าง หนึ่งคือ ภาษาที่พูดต้องเป็นภาษาไทย สองคือ ต้องเทิดทูนพระมหากษัตริย์ยิ่งชีวิต ไม่ได้เกี่ยวข้องกับรูปหน้าค่าตาแต่อย่างใด

ดังนั้นฝรั่งหัวเหลืองที่พูดภาษาไทยได้คล่องปร๋ออย่างคุณแอนดรู แล้วใส่เสื้อสีเหลืองทุกวันจันทร์ก็ถือว่าเป็นคนไทยกะเค้าได้เหมือนกัน

จากยุคเริ่มแรกก็มีการพัฒนาต่อเนื่องเรื่อยมา สิ่งที่เทิดทูนจากสถาบันกษัตริย์ก็กลายเป็นรัฐธรรมนูณ กลายเป็นทหาร กลายเป็นท่านผู้นำ สลับเปลี่ยนกันไปมาเหมือนละครสามรสทางช่องเจ็ดสี จวบจนปัจจุบันทีมีพวกนีโอชาตินิยมเข้ามาเจริญเติบโตในบ้านเมืองเรา สมรภูมิรบที่เคยนองไปด้วยเลือดก็เปลี่ยนเป็นสมรภูมิทางเศรษฐกิจที่ใช้เงินเป็นเครื่องมือในการทำสงครามแทน

จนคนไทยไม่รุ้จะเอาเลือดไปไว้ที่ไหน?

ฟังจบแล้วก็นั่งถามตัวเองอยู่หลายรอบ ว่าเราเป็นคนไทยเพราะเราเป็นคนไทย หรือมีคนมาบอกว่าคุณนะเป็นคนไทย แต่คำถามนั้นก็ยังไม่สำคัญเท่ากับว่า

” เราจะมีชาติไปทำไมกัน “

ชาติขโมยเงินเราไป แล้วเรียกซะใหม่ว่า ” ภาษี ” เพื่อให้การขูดรีดฟังดูเป็นทางการและน่าเชื่อถือมากขึ้น ชาติทำให้เกิดการเหยียดหยามระหว่างมนุษย์ด้วยกันเอง ชาติทำให้เกิดศาสนาและอุดมการ์ณประปลาดๆที่แตกต่างกัน ชาติทำให้มนุษย์ฆ่ามนุษย์อีกคนนึงได้อย่างไร้ปราณี ชาติทำให้เกิดผู้ที่สูงกว่าและผู้ที่อยุ่ต่ำกว่า และท้ายที่สุดแล้วนั้น คำว่าประเทศชาติก็ทำให้เกิด ” สงคราม “ ทหารในโลกนี้ตายไปแล้วกี่คนเพียงเพื่อปกป้อง ” นามสมมติ ” ที่คุณกับผมได้ยินแล้วก็แค่ยักไหล่ทีสองที   

บางคนอ่านมาถึงตรงนี้อาจจะหงุดหงิดว่าทำไมผมรุนแรงนัก หรือทำไม่จุ่ๆผมก็ไม่อยากจะมีประเทศอยู่ขึ้นมา แล้วคุณก็อาจจะเริ่มคิดว่าบางทีการอ่านอะไรก็ตามที่ผมเขียนอาจจะกลายเป็นความผิดขั้นร้ายแรงในอนาคตก็เป็นได้

อย่าคิดมากครับ ผมเริ่มแน่ใจมากขึ้นกว่าเดิมหลังจากที่ได้ดูหนังที่ชื่อ Hotel Rwanda ที่เพื่อนที่น่ารักของผมคนนึงให้ยืมดีวีดีมาแบบไม่มีกำหนดเวลาคืน

หนังเรื่องนี้ไม่ซับซ้อน รวมๆเป็นเรื่องราวการหนีตายจากสภาวะสงครามของผู้จัดการโรงแรมที่น่าสงสาร ซึ่งเรื่องราวมีพื้นหลังเกี่ยวเนื่องกับความขัดแย้งของประเทศในแถบอาฟริกา ระหว่างชนชาติสองเผ่าที่มีแค่ชื่อ ” เผ่า ” เท่านั้นที่เป็นตัวบ่งบอกความแตกต่างระหว่างกลุ่มคนทั้งสอง ซึ่งที่น่าขันมากที่สุดคือ ชื่อเผ่านี้โดนตั้งขึ้นมาโดยชาวเบลเยี่ยมที่เคยเข้ามายึดครองเมืองนี้เป็นอณานิคมมาก่อน พวกเขายกย่องอีกเผ่าหนึ่งเป็นผู้นำ โดยให้อีกเผ่าหนึ่งทำงานเป็นแรงงานชั้นกรรมกรแทน

เวลาผ่านไปนานเท่านานจนระบบอณานิคมหมดไปจากอาฟริกา พวกชนเผ่าที่เคยทำงานเป็นชนชั้นกรรมกรนั้นโกรธแค้นมากที่อยุ่ในสภาวะกดดัน และทารุณตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เผ่ากรรมกรเลยคิดว่าน่าจะเป็นการดีที่จะเริ่มสั่งซื้อมีดราคาถูกจากจีนมา สะสมเสบียงอาหาร และอาวุธปืน เพื่อเอามากักตุนเผื่อไว้ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของอีกฝ่ายนึงในภายภาคหน้า

แล้วเค้าก็เริ่มฆ่ากัน เพราะมีชื่อเผ่าคนละชื่อ แม้จะอยุ่ชาติเดียวกัน กินข้าวแบบเดียวกัน พูดภาษาเดียวกัน หน้าตาก็ยังเหมือนๆกัน แล้วแถมยังยืนอยู่ใต้ดวงอาธิตย์ดวงเดียวกันก็ตาม

เหมือนบ้านผมอยุ่แถวเกษตร แล้วคุณอยู่แถวรังสิต ถ้าผมเจอคุณ ผมจะฆ่าคุณให้ตายตกไปตามกัน

เหมือนตอนนี้ที่ภาคใต้ระอุเดือดเป็นเพลิงกาล เพราะศาสนาที่บิดเบือนและอุดมการ์ณผิดๆที่ทำให้คนชาติเดียวกัน เหมือนอยู่กันคนละชาติภพก็ไม่ปาน 

ความเป็นชาตินิยมไร้ประโยชน์สิ้นดี

เพราะถึงมีหรือไม่มี คนเราก็หาเหตุผลดีๆมาฆ่ากันได้เรื่อยๆละครับ

  

  

~ by pattosan on August 9, 2007.